الشيخ الكليني ( مترجم : مصطفوى )

259

الكافي ( أصول كافى ) ( فارسى )

16 - امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : ديدار برادران غنيمت بزرگى است اگر چه اندك باشند ( يعنى اگر چه اين گونه برادران كميابند ) . باب مصافحه دست بهم دادن 1 - ابو عبيده گويد : من همكجاوه امام باقر عليه السّلام بودم و اول من سوار ميشدم و سپس آن حضرت ، چون قرار ميگرفتيم حضرت به من سلام ميكرد و مانند مرديكه رفيقش را بتازگى نديده احوال پرسى و مصافحه ميفرمود و هنگام پياده شدن او پيش از من پياده ميشد ، چون بر زمين قرار ميگرفتيم سلام ميكرد و مانند كسى كه رفيقش را بتازگى نديده احوال پرسى مينمود . من گفتم يا ابن رسول اللَّه شما كارى ميكنى كه هيچ كس از مردم نزد ما نميكند و اگر يك بار هم بكند زياد است ؟ فرمود : مگر ثواب مصافحه را نميدانى ؟ دو مؤمن بهم بر ميخورند و يكى به ديگرى دست ميدهد ، پس همواره گناهان آن دو ميريزد ، چنان كه برگ از درخت ميريزد ، و خدا به آنها توجه ميفرمايد تا از يك ديگر جدا شوند . 2 - امام باقر عليه السّلام فرمود : چون دو مؤمن بهم برخورند و مصافحه كنند ، خدا دستش را ميان دست آنها گذارد و با آنكه رفيقش را بيشتر دارد مصافحه كند . 3 - و فرمود : چون دو مؤمن بهم برخورند و مصافحه كنند ، خداى عز و جل دستش را ميان دست .